از اعتراضات سال ۱۴۰۱ به بعد، هر موج اعتراضی با قطع گسترده اینترنت همراه بوده است. ج.ا با فیلترینگ و طرح صیانت، عملاً دسترسی آزاد به اطلاعات را محدود و نوعی جرم اعلام کرده است. در این راستا با شروع اعتراضات دی ماه ج.ا دوباره از این حربه غیر انسانی استفاده کرده و دسترسی ۹۰ میلیون ایرانی را به اینترنت محدود کرد.
سیمکارت سفید
در حالی که میلیونها ایرانی هر روز با فیلترینگ و فضای بی خبری، قطع و یا سرعت پایین اینترنت دستوپنجه نرم میکنند. رژیم جمهوری اسلامی با آرامش کامل، سیمکارت سفید را در جیب مقامات، نیروهای سایبری و وابستگانش جای داده است. این تناقض، نه یک اشتباه ساده، بلکه نماد فساد سیستماتیک و دوگانگی حکومتی است.
میلیونها دانشجو، کارآفرین، روزنامهنگار و حتی دانشآموز برای یک کلاس آنلاین یا یک معامله ساده باید ساعتها منتظر بمانند و هزینههای نجومی برای وی پی ان های پرخطر بپردازند.
اقتصاد دیجیتالی در کشور فلج شده. همه کسبوکارهای آنلاین در آستانه ورشکست قرار گرفته و زندگی و آینده ایرانیان بهخصوص نسل جوان به بن بست رسیده است. اما در همین لحظات بحرانی، مقامات عالیرتبه، فرزندانشان، آقازادهها و حتی برخی چهرههای رسانهای حکومتی با سیمکارتهای ویژه و بدون فیلتر و بدون نظارت به اینترنت متصلاند.
این سیمکارتهای سفید از صافیهای وزارت اطلاعات و سپاه عبور میکنند و اولویت شبکه ای داشته و هیچ نوع محدودیتی هم ندارند. بدین معنا، در حالی که یک خانواده در خانه و در شرایط جنگی نمیتوانند با فرزندشان در داخل و خارج تماس بگیرد. فرزند یک مسئول میتواند به راحتی در اینستاگرام، توییتر و تلگرام آزادانه در فضای مجازی فعالیت کرده به ستایش رژیم و جعل حقیقت بپردازد. این دوگانگی، فساد سیستماتیک در ساختار ج.ا را آشکار میکند.
اینترنت یا «تهدید امنیت ملی»
رژیم اینترنت را «تهدید امنیت ملی» میداند، اما برای خود و حلقه نزدیکش آن را «حق طبیعی» میشمارد. چرا؟ چون به آن بعنوان ابزار کنترل نگاه می کند نه ابزاری برای تبادل اطلاعات. مردم را در تاریکی نگه میدارند تا نتوانند صدای اعتراضشان را به جهان برسانند. اما خودشان برای مدیریت سرکوب، هماهنگی سرکوبگران و حتی فرار سرمایه به خارج، به اینترنت آزاد نیاز دارند. گزارشهای متعدد حاکی از آن است که هزاران سیمکارت سفید در اختیار مسئولان، نمایندگان مجلس و حتی برخی طلاب خاص قرار گرفته است. این یعنی طبقه حاکم، همان قانونی را که برای ملت وضع کرده، برای خودش لغو کرده است. این ریاکاری فقط یک نابرابری ساده نیست، خیانت به ملت است. رژیمی که ادعای «عدالت اسلامی» دارد، با این عمل ثابت میکند که عدالتش فقط برای خودیها است. فساد سیستماتیک اینترنت، آینه تمامقد فساد کل رژیم است: قدرت برای خود، محدودیت برای مردم.
