در اواخر اسفند ۱۴۰۴ (مارچ ۲۰۲۶)، در میانه جنگ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برنامه جذب نیرو به نام «برای ایران» یا «رزمندگان مدافع وطن برای ایران» را راهاندازی کرد. مقام ارشد سپاه، رحیم نادعلی، در تلویزیون دولتی اعلام کرد که حداقل سن داوطلبان به ۱۲ سال کاهش یافته است. کودکان ۱۲ و ۱۳ ساله اکنون به نیروهای بسیج جذب میشوند و در نقشهای گشت اطلاعاتی، ایستهای بازرسی و حتی عملیات در مناطق جنگی فعال به کار گرفته میشوند. آنچه جمهوری اسلامی «دفاع داوطلبانه از وطن» مینامد، در حقیقت به خطر انداختن جان کودکان است. پسران آموزشندیده که برخی هنوز لباس مدرسه به تن دارند، در ایستهای بازرسی موقت تهران قرار میگیرند و به محلهای اصابت موشک فرستاده میشوند. شهروندان گزارش دادهاند که این نوجوانان کمسن، با سلاح سبک خودروها را متوقف میکنند و از مناطق به اصطلاح حساس محافظت میکنند.
بر اساس “کنوانسیون حقوق کودک” استفاده از کودکان زیر ۱۵ سال در عملیات های نظامی نظامی جنایت جنگی محسوب میشود. در حال حاضر جمهوری اسلامی تحت نام طرحهای مختلف مانند “پایگاه های بسیج” و “مدافعان وطن” و غیره برای جذب کودکان در ساختارهای نظامی و شبهنظامی استفاده میکند. ولی برای همه آشکار است که قرار دادن کودکان در زمان بمباران هوایی، دفاع نیست؛ بلکه استفاده از آنها به عنوان سپر انسانی است.
نقض حقوق کودکان در جمهوری اسلامی
این رویکرد در جمهوری اسلامی تازگی ندارد. در جنگ ایران و عراق (۱۳۵۹–۱۳۶۷)، رژیم دهها هزار پسر ۱۲ تا ۱۶ ساله را به جنگ و میدانهای مین فرستاد و به آنها «کلید بهشت» پلاستیکی داد تا آنها با شوق به سوی مرگ بروند.
هزاران کودک مانند گوشت دم توپ کشته شدند تا سران و فرمانده های سپاه و تجهیزاتشان حفظ شوند. امروز همان منطق تکرار شده است: با کاهش نیروهای بسیجی بزرگسال به دلیل حملات هدفمند، جمهوری اسلامی این شکافها را با کودکان پر میکند. بدنهای کوچک آنها در ایستهای بازرسی دو هدف دارد: نمایش دروغ «مقاومت ملی » و تظاهر به اتحاد دروغین مردم با جمهوری اسلامی.
هزینه انسانی این برنامه در حال افزایش است. داوطلبان جوان بدون تجهیزات حفاظتی یا آموزش رزمی، در معرض ترکش، انفجار و تیر مستقیم قرار دارند. قوانین بینالمللی استخدام و استفاده از کودکان زیر ۱۸ سال در درگیریها را دقیقاً به این دلیل ممنوع کرده که کودکان نمیتوانند رضایت واقعی بدهند و نمیتوانند در جنگ مدرن زنده بمانند. با این حال، جمهوری اسلامی که با کمبود نیروی انسانی روبرو است. ترجیح داده یک نسل کامل را به خطر بیندازد تا اینکه ضعف خود را بپذیرند. با بسیج کودکان ۱۲ ساله به عنوان دیوارهای زنده، جمهوری اسلامی ماهیت واقعی خود را آشکار کرده است. رژیمی که بیرحمانه کودکان را به عنوان سپر انسانی در جنگی که خودش مسبب آن بوده، به بهای جان کودکان آنها را در معرض خطر قرار میدهد تهدیدی برای جهان محسوب میشود. جهان نباید در برابر این جنایت سکوت کند
