تنگه هرمز، یکی از شاهراههای حیاتی برای اقتصاد جهان محسوب و از اهمیت استراتژیکی بسیار بالایی برخوردار است. رژیم جمهوری اسلامی همواره از آن بعنوان اهرمی برای تهدید استفاده کرده است. الان بیش از یک ماه است که سپاه پاسداران با تهدیدهای عملی مسدود کردن و حمله به کشتی های تجاری عملاً برای تضمین بقای خود اقتصاد جهان را به گروگان گرفته است. اجرای چنین سیاستی نه تنها امنیت انرژی جهانی را به خطر میاندازد، بلکه مردم ایران را نیز قربانی ایدئولوژی و نیت شوم رژیم میسازد.
اهمیت استراتژیک تنگه هرمز
تنگه استراتژیک هرمز، در جنوب ایران واقع شده و خلیج فارس را به دریای عمان متصل میکند. این تنگه بعنوان یک گذرگاه حیاتی برای حمل ونقل نفت جهانی عمل می کند. این آبراه باریک، بطور متوسط مسیر عبور حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت خام و محصولات نفتی در روز است که تقریباً یک پنجم مصرف جهانی نفت را تشکیل میدهد. همچنین بخش قابل توجهی از گاز مایع و کود شیمیایی مورد استفاده در بخش کشاورزی از مسیر تنکه هرمز عبور می کند. از اینرو هرگونه اختلال در تنگه هرمز، قیمت انرژی را در سطح جهانی افزایش میدهد. در عین حال زنجیره تأمین را مختل و باعث تشدید تورم در بسیاری از کشورها می شود.
حملات سپاه به زیرساختهای کشورهای همسایه
علاوه بر تهدید تنگه هرمز، سپاه پاسداران زیرساختها، مناطق تجاری و مسکونی کشورهای همسایه خلیج فارس را مورد حملات پهپادی و موشکی قرار داده است. گزارشها نشان میدهد که در روزهای اخیر سپاه پاسداران بطور متعدد پالایشگاهها، تأسیسات پتروشیمی، سایتهای صنعتی و حتی مناطق غیرنظامی کشورهای عربی، بحرین، قطر،کویت و عربستان سعودی را مورد حمله قرار داده است. این حملات باعث افزایش اختلال موجود در تولید نفت وگاز و در نتیجه افرایش قیمت جهانی انرژی را به همراه داشته است.
اقدامات ماجراجویانه وغیر متعارف سپاه مخالف همه موازین بین المللی میباشد. سپاه با گسترش بی ثباتی و گروگان گیری اقتصاد منطقه و جهان در پی تضمین بقای خود است. سپاه با این اقدام می خواهد رهبران همسایه را تحت فشار قرار دهد تا از پیوست به ائتلاف جهانی علیه ایران جلوگیری کند. حال آنکه در صورت بقا هم، روابط خصمانه با همسایگان، رژیم را در انزوای کامل کشورهای همسایه قرار می دهد و زمینه دشمنی تاریخی را بین کشورها را برقرار می کند.از اینرو راه خروجی از این بن بست دیده نمی شود
سیاست تقابلآمیز سپاه و هزینه آن برای ایران
سپاه بجای پذیرش واقعیتهای موجود و همسویی با قوانین و هنجارهای بینالمللی، از کشور ایران بعنوان غنیمت جنگی برای بقای خود استفاده می کند. سپاه با عملکرد کشور خود به یک جنگ ناخواسته کشیده و می خواهد همه منابع و سرمایه های کشور را فدای منفعت های خود کند. سیاست های اجرایی رژیم تا بحال نتیجه ای به غیر از انزوا و عقبماندگی اقتصادی و اجتماعی که همه لایه و قشرهای جامعه را در برگرفته نداشته است. تنها قشری که از این فرایند مصون مانده طبقه حاکم بر جامعه است .
در نهایت، اقدامات سپاه در تنگه هرمز و منطقه خلیج فارس، تهدیدی جدی برای صلح، ثبات منطقهای و اقتصاد جهانی به شمار میرود. تنها با پذیرش واقعیتها، بازگشت به جامعه بینالمللی و اولویت دادن به منافع مردم ایران میتوان از آسیبهای بیشتر جلوگیری کرد.از اینرو بهتر است رژیم جمهوری اسلامی بجای کوبیدن به طبل توخالی پیروزی شرایط واقعی حاکم بر مذاکرات را پذیرفته و پایبندی خود به آتش بست موقت را نشان دهد.
