عبدالله دوامی در سال ۱۲۷۰ در تفرش متولد شد و در ۲۰ دی ۱۳۵۹در تهران از دنیا رفت. از او بهعنوان یکی از تاثیرگذارترین چهرهها در تاریخ موسیقی ایران یاد میشود.
عبدالله دوامی علاوهبر تاثیری که بر موسیقی سنتی ایران به جا گذاشت. شاگردان زیادی را نیز تربیت کرد که هرکدام از این شاگردها در ادامه به مفاخر موسیقی ایران بدل شدند.
دوامی و ردیف موسیقی آوازی ایران
عبدالله دوامی درواقع کسی بود که گذار از موسیقی سنتی ایران، از دوره قاجار تا دوره پهلوی را رهبری کرد. او ازجمله افرادی بود که در نگارش و اشاعه ردیف آوازی موسیقی ایرانی، طرحی نو درافکند. ازاینجهت به یکی از مهمترین موسیقیدانان ایرانی بدل شد.
دوامی در خانوادهای خردهملاک در تفرش متولد شد. در همان روزگار کودکی به تهران رفت و یادگیری موسیقی را بهشکل جدی آغاز کرد. از استادانی که در این مسیر وی را یاری کردند میتوان به علیخان نایبالسلطنه، درویشخان، میرزاعبدالله و تنیچند از دیگر استادان موسیقی ایرانی اشاره کرد.
پساز سالها شاگردی در محضر استادان مذکور، حالا زمان آن رسیده بود که دوامی علاوهبر تدریس موسیقی، به ساخت تصانیف و همچنین درانداختن بنیانی جدید برای ردیفهای آوازی ایرانی نیز مبادرت ورزد. این شد که او تجربه سالهای زحمتش را جمع کرد و فعالیت حرفهایاش را آغاز نمود.
دوامی بیشتر در خلق تصانیف و موسیقیهای ضربی تبحر داشت. تعداد زیادی از تصانیفی که وی ساخته است، همچنان نیز از تصانیف مطرح در تاریخ موسیقی سنتی ایران به شمار میروند. بااینحال، با تغییر مسیر موسیقی ایرانی در سالهای ابتدایی حکومت پهلوی، دوامی مدتی را در سکوت گذراند. دراینبین تنها به تربیت عدهای از شاگردانش مشغول شد.
ازجمله افرادی که نزد عبدالله دوامی به یادگیری موسیقی پرداختهاند میتوان به محمدرضا شجریان، اکبر گلپایگانی، حسین علیزاده، محمدرضا لطفی و تعداد زیادی از دیگر موسیقیدانان ایرانی اشاره کرد. تحولی که دوامی در ردیف موسیقی آوازی ایران به وجود آورد، بهنوعی وی را به یکی از اصلیترین بنیانگذاران موسیقی آوازی معاصر ایران بدل ساخت.
