نقد فیلم «طاعون»/ طاعونی برای پسران نوجوان

نوجوانان قربانی قدرت و تحقیر

مخاطب از زاویه نگاه «بن» با داستان همراه و با قوانین پیچیده و گاه ترسناک دنیای نوجوانان آشنا می‌شود. هر چه داستان جلوتر می‌رود او می‌فهمد که چگونه قدرت و سلطه در میان گروه‌های پسرانه توزیع می‌شود. تا جایی که حتی مربی اردوگاه نمی‌تواند شرایط را تغییر دهد. در عین حال «الی» فقط قربانی نیست بلکه تبدیل به ابزاری در دست دیگران برای ترساندن «بن» شده است. رابطه این دو روایت مرکزی فیلم را شکل می‌دهد، رابطه‌ای که پرسش‌هایی درباره پذیرش تفاوت‌ها و فشارهای اجتماعی مطرح می‌کند. 

«طاعون» اثری ترسناک نیست اما از منطق و عناصرش بهره برده تا فشارها را بر روی نوجوانان به خصوص پسرها نشان دهد. از سالن غذاخوری گرفته تا ترس از دوش گرفتن مانند یک سکانس دلهره‌آور طراحی شده است. فیلم با نمایی نزدیک و طراحی خاص فضا و صداگذاری تماشاگر را غافلگیر می‌کند. در عین حال اضطراب سرنوشت کاراکترها را تا پایان در بالاترین سطح نگه می‌دارد. فیلم فضایی سرد و یخ زده دارد تا حس تنهایی و اضطراب درون کاراکترها را نشان دهد.

طاعون و نگاه مخاطب

مخاطب کاملا می‌داند که بیماری طاعون در این فیلم واقعی نیست. اما ترس ناشی از آن تاثیر عمیق روی آن‌ها دارد، همان چیزی که کاراکترها را دگرگون می‌کند. در واقع «طاعون» به دنبال این نیست که پاسخی درست به واقعی یا خیالی بودن بیماری دهد. چرا که طاعون واقعی همین دورانی که پسران نوجوان به اسم بلوغ می‌گذرانند. دورانی که برای پذیرفته شدن یا باید از بین ببری یا قربانی شوی.

داستان هر چه جلوتر می‌رود «بن» بر سر دوراهی قرار می‌گیرد. او باید انتخاب کند که در دسته بدها قرار گیرد و در کنار پسران قلدر شروع به آزار دیگران کند یا مثل بچه‌های خوب با «الی» همراه شود. همراهی که تاوان آن تنهایی است. «طاعون» به مخاطب اجازه می‌دهدکه به جای «بن» تصمیم درست بگیرد، تصمیمی که ممکن زندگی‌اش را تغییر دهد. در نهایت این فیلم نشان می‌دهد که ترس نوجوانان از طرد شدن ممکن است همه چیز را نابود کند.

منبع خبر