تراکم پستان در دوران نوجوانی تحت تاثیر هورمونها شکل میگیرد و یک شاخص مهم خطر سرطان پستان است
مدتی است که مشخص شده زنانی که در اوقات فراغت خود از نظر جسمی فعالترند. با خطر کمتری برای ابتلا به سرطان پستان مواجهاند. به گونهای که زنان با بیشترین میزان فعالیت، حدود ۲۰ درصد خطر کمتر در ابتلا به این بیماری دارند.
اکنون پژوهشگران دانشگاه کلمبیا دریافتهاند که میزان فعالیت ورزشی تفننی زنان در دوران کودکی ممکن است. با نوع بافت موجود در پستان و [آن دسته از] نشانگرهای تنش [فیزیولوژیک بدن] که خطر سرطان پستان، یعنی شایعترین سرطان در میان زنان را افزایش میدهند، مرتبط باشد.
یک بررسی جدید که بر پایه بررسی نزدیک به ۲۰۰ دختر سیاهپوست و اسپانیاییتبار ساکن نیویورک انجام شد. نشان میدهد دخترانی که گزارش دادهاند در هفته قبل دستکم به مدت دو ساعت چنین فعالیتی داشتهاند، نشانگری از تراکم کمتر پستان و غلظتهای کمتر نشانگرهای تنش در ادرار خود داشتهاند.
پژوهشگران گفتند این یافتهها که بر پایه ارزیابی دخترانی است که بین سالهای ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۶ وارد این مطالعه شده بودند. در ادامه [آن دسته از] پژوهشهای پیشین درباره زنان قرار میگیرد که نشان میداد سطح بالاتر فعالیت بدنی با تراکم کمتر پستان مرتبط است.
دکتر ربهکا کهم، استادیار اپیدمیولوژی (همهگیرشناسی) در دانشکده بهداشت عمومی میلمن (Mailman) دانشگاه کلمبیا، در اظهاراتی گفت: «یافتههای ما نشان میدهند فعالیت بدنی تفریحی و تفننی، مستقل از چربی بدن، با ترکیب بافت پستان و تغییرات نشانگرهای زیستی تنش در دختران نوجوان مرتبط است که این امر میتواند پیامدهای مهمی برای خطر سرطان پستان داشته باشد.»
بررسی
میانگین سن دختران شرکتکننده در این بررسی ۱۶ سال بود و بیش از نیمی از آنها خود را اسپانیاییتبار معرفی کردند.
دختران سطح فعالیت خود را گزارش کردند و بیش از نیمی گفتند که در هفته گذشته هیچ فعالیت بدنی [و ورزش] تفننی نداشتهاند.
نزدیک به سهچهارم آنها گزارش دادند. در فعالیتهای رسمی [مثلا فعالیت ورزشی زیر نظر باشگاه یا مدرسه] شرکت نکردهاند و ۶۶ درصد نیز در فعالیتهای غیررسمی [ورزشی] هیچ مشارکتی نداشتند.
این دختران همچنین نمونههای خون و ادرار ارائه دادند و در جریان مراجعات به دانشگاه کلمبیا، تحت ارزیابیهای بافتی قرار گرفتند.
مریبث تری، یکی دیگر از استادان اپیدمیولوژی، گفت: «ما نشانگرهای زیستی تنش و التهاب مزمن را اندازهگیری کردیم . صحت و قابلیت اتکای آنها بهطور گسترده تایید شد. بهطور معمول در پژوهشهای اپیدمیولوژیک استفاده میشوند و این امر اعتماد به یافتههای ما را افزایش میدهد.»
برای تعیین اینکه نشانگرها در دوران نوجوانی چگونه ممکن است بعدها به خطر سرطان پستان در زندگی تبدیل شوند، به پژوهشهای بیشتری نیاز است.
تراکم پستان چه ارتباطی با این موضوع دارد؟
بافت پستان متراکم حالتی است که پستانها بافت فیبری و غدهای بیشتر و بافت چربی کمتری دارند. بر اساس اعلام کلینیک کلیولند، این وضعیت حدود نیمی از زنان را تحت تاثیر قرار میدهد.
تراکم پستان در دوران نوجوانی تحت تاثیر هورمونها شکل میگیرد و یک شاخص مهم خطر سرطان پستان است. داشتن پستانهای متراکمتر خطر ابتلا به این بیماری را افزایش میدهد، هرچند دلیل آن بهطور کامل درک نشده است.
داشتن بافت پستان متراکم همچنین مشاهده موارد نگرانکننده در ماموگرافی را دشوارتر میکند. اما در عین حال، خطر مرگ ناشی از سرطان پستان را افزایش نمیدهد.
میزان آب موجود در پستانها یک شاخص تراکم است، به این شکل که محتوای آب بالاتر، نشاندهنده تراکم بیشتر است.
دخترانی که طی هفته گذشته دستکم دو ساعت فعالیت بدنی تفننی داشتند، محتوای آب کمتری در پستانهایشان داشتند.
یک مشکل رو به افزایش
این یافتهها در شرایطی منتشر میشوند که نرخ سرطان پستان در ایالات متحده در میان بزرگسالان زیر ۵۰ سال، در حال افزایش است.
در حالی که شمار موارد [تشخیص] زودهنگام طی دو دهه گذشته، پیوسته افزایش داشته. پژوهشگران از یک جهش ناگهانی و توضیحدادهنشده در سال ۲۰۱۶ خبر دادهاند.
در سال ۲۰۰۰، ۶۴ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر ثبت شد و نرخ [موارد ابتلا] طی ۱۶ سال بعد، سالانه ۰.۲۴ درصد افزایش یافت. اما بر اساس اعلام پزشکان دانشگاه واشنگتن در سنتلوییس، بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹، افزایش ۳.۷۶ درصدی گزارش شد.
پزشکان در سال جاری انتظار دارند بیش از ۳۲۱ هزار مورد جدید و بیش از ۴۲ هزار مورد مرگ در زنان در تمامی سنین ثبت شود.
زنان سیاهپوست و اسپانیاییتبار در سنین پایینتر نیز [با توجه به سهم جمعیتی خود]، بیش از نرخ معمول در معرض خطر قرار دارند.
او خاطرنشان کرد: «در عین حال، دختران سیاهپوست و اسپانیاییتبار نسبت به همتایان سفیدپوست غیراسپانیاییتبار خود، بهطور مداوم سطح پایینتری از فعالیت بدنی تفریحی را گزارش میکنند.»
