جنجال تازه سیدنی سوینی، ستاره سریال «یوفوریا»، یکبار دیگر فضای مجازی را به آتش کشید؛ اما اینبار معترض اصلی، جامعه ورزشکاران زن و قهرمانان المپیک هستند که این تبلیغ را «سیلی محکمی به صورت تمام زنان ورزشکار» خواندهاند. سؤال این است: «بدن خودش است و خودش تصمیم میگیرد» یا «بهتنهایی فمینیسم را هزار سال به عقب برگرداند»؟
به نظر میرسد سوینی با امضای هر قرارداد تبلیغاتی، جنجالی تازه به پا میکند. پس از آگهی پرحاشیه او برای برند American Eagle که برخی آن را ترویج نژادپرستی دانستند. شیرینکاری جدید او اینبار خشم مدالآوران المپیک را برانگیخته است. منشأ این دو دستیگی، حضور بازیگر در یک آگهی تلویزیونی برای نوویگ، اپلیکیشن آمریکایی شرطبندی ورزشی است. آگهیای که سوینی در آن با لباسی بسیار اندک در کنار وسایل ورزشی ژست میگیرد و میگوید: «نوویگ فقط ورزش است.» او که شریک استراتژیک و سهامدار نوویگ هم هست. هدف کمپین را اجرای «یک ایده مفرح» با «لحنی بازیگوشانه» توصیف کرده، اما این توضیحات خریدار چندانی نداشت. چون تمرکز آگهی نه بر ورزش، که آشکارا بر جذب مخاطبی بود که با دیدن بدن سوینی تحریک میشود.
لگدی به صورت زنان ورزشکار
فراتر از جدلهای تند شبکههای اجتماعی، این آگهی نگرانی بسیاری از ورزشکاران زن را برانگیخته است؛ زنانی که میگویند تبلیغ سوینی به شکلی شرمآور ورزش زنان را جنسی و «تحقیرآمیز» میکند. آریارنه تیتموس، شناگر استرالیایی و دارنده چهار مدال طلای المپیک، در اینستاگرام نوشت نمیتواند توصیف کند وقتی این آگهی را میبیند چقدر عصبانی میشود: «این فقط لگدی به صورت هر زنی نیست که زندگیاش را صرف کامل کردن مهارتش کرده، بلکه لگدی است به صورت هر زنی که از ورزش به خاطر معنای واقعیاش لذت میبرد؛ کار تیمی، دوستی، فداکاری، همبستگی.» او پرسید: «چطور در جهانی زندگی میکنیم که پول درآوردن از بدن زن و جنسی کردن ورزش زنان هنوز امری عادی است؟»
اسکای نیکلسون، بوکسور استرالیایی و قهرمان جهان، این آگهی را «مسخره کردن» زنان در ورزش خواند و تأکید کرد بین «سکسی به نظر رسیدن برای ورزش کردن» و «استفاده از سکس برای فروش ورزش» تفاوت بزرگی وجود دارد. کاسیدی گری، اسکیباز کانادایی شرکتکننده المپیک زمستانی ۲۰۲۶، در ویدیویی وایرال در تیکتاک اقدام سوینی را «احمقانه» و «بیمعنا» توصیف کرد و گفت ورزشکاران زن مدام با جنسیسازی، جدی گرفته نشدن و نبود فرصتهای برابر با مردان روبهرو هستند. لوسی دیویس، ورزشکار بریتانیایی، در پستی که سلبریتیهایی چون فلورنس پیو آن را لایک کردند، نوشت: «سال ۲۰۲۶ است؛ جنسی کردن زنان در ورزش را متوقف کنید.»
امی هانت، دونده سرعت بریتانیایی، این بازیگر را در مصاحبه با بیبیسی به چالش کشید: «سیدنی سوینی، زنان در ورزش اینگونه به نظر میرسند. عضلات، کار سخت، خون، عرق، اشک.» پروژه «ورزشکار زن» نیز در بیانیهای نوشت حیرتآور است که چقدر زنستیزی در ۴۰ ثانیه جا داده شده . در عین حال یادآوری کرد که در ورزش، بدن زنان مدتهاست مثل کالایی قابل معامله دیده میشود. این ابژهسازی کمکی به زنان واقعی در ورزش نمیکند.
خشم قهرمانان و صدای مخالفان
با این حال همه به سوینی حمله نکردهاند. برخی کاربران باور دارند باید به جای بازیگر، شرکت تبلیغاتی را سرزنش کرد، چون اگر او این پیشنهاد را رد میکرد، دیگری انجامش میداد. برخی دیگر واکنشها را اغراقآمیز خواندند و گفتند این فقط یک آگهی شرطبندی است که هدفش ترغیب مخاطب به خرج کردن است و ربطی به زنان در ورزش ندارد. حتی کاربری پرسید اگر سوینی اضافهوزن داشت، آیا همه از او تعریف میکردند؟ خود بازیگر هم در واکنشی ضمنلحن، در استوری اینستاگرام جلدهایی از پروژه عکسهای برهنه ورزشی «بادی ایشو» مجله ESPN با تصویر ورزشکارانی چون سرنا ویلیامز و مگان راپینو را منتشر کرد. اما این کار مانع نشد بیش از ۲۰۰ هزار نفر از دنبالکنندگانش دکمه «آنفالو» را بزنند.
هشدار درباره دختران جوان
فراتر از سطحیگری و اظهارنظرهای تند و قابل پیشبینی در ایکس، نکته مهمتر را یکی از همان ورزشکاران بریتانیایی مطرح کرد. امی هانت با تشدید انتقادها هشدار داد آگهی نوویگ ممکن است به «مانعی» برای دختران جوانی بدل شود که میخواهند وارد دنیای ورزش شوند. او در برنامه «گود مورنینگ بریتن» شبکه آیتیوی گفت. «وقتی تلاش میکنیم برای جوانان و بهویژه دختران جوان در ورزش الگو فراهم کنیم. باید نشان دهیم موضوع اصلی این است که بدنشان چه کارهایی میتواند انجام دهد، نه اینکه چطور به نظر میرسد.»
او با اشاره به آماری که نشان میدهد ۶۴ درصد دختران جوان پیش از رسیدن به ۱۶ سالگی ورزش و فعالیت بدنی را رها میکنند. گفت دیگر نباید هیچ مانعی سر راهشان گذاشت. چه در فراهم کردن فرصت و توانمندسازی آنها تا همچنان ورزش کنند، چه در سطح حرفهای و چه فقط با دویدن در پارک کنار دوستانشان. ورزش، به گفته او، «زیبا و آراسته نیست» و همین لازمه رسیدن به سطح نخبگی است: «گاهی شبیه این است که گوشه پیست بالا بیاورید، یا مثل بعضی جلسات تمرینی من در همین سال که بعد از آن از شدت فشار گریه کردهام.»
آیا نوویگ و سوینی متوجه این انتقادها میشوند یا در آینده دوباره فکر میکنند؟ احتمالا نه. آنها بیتردید از یک لحظه وایرال دیگر خوشحالند و خودشان را قانع میکنند که با شعار «تمرکز کامل بر خودِ ورزش» کسی را فریب دادهاند. افسوس؛ شاید اگر سازندگان آگهی صادقانه میپذیرفتند که سکس فقط سکس را میفروشد، نه ورزش را، مردم نگاه مهربانتری به این تبلیغ داشتند.
