در دنیای امروز، اینترنت در کنار برقراری ارتباطات جهانی، نقش مهمی در آموزش مدرن ایفا میکند. اینترنت با دگرگون کردن روشهای سنتی، فضای آموزشی را فراتر از چهاردیواری کلاسهای درس برده و دسترسی به منابع آموزشی جهانی، کتابخانههای دیجیتال و آموزش از راه دور را فراهم کرده است. اما به برکت جمهوری اسلامی! اینترنت ایران در خاموشی کامل فرو رفته و حصار امنیتی سپاه پاسداران، منابع جهانی را به روی دانشآموزان، دانشجویان و محققان ایرانی بسته و فضایی تاریکی در کشور ایجاد کرده است. این امر، نظام آموزشی را در آستانه انزوا و فروپاشی قرار داده است.
اثر مخرب قطع اینترنت بر روی نظام آموزشی
به گزارش نت بلاکس نهاد ناظر بر آزادی اینترنت در جهان، قطع سراسری اینترنت در ایران به شصت وچهارمین روز متوالی رسیده است. بعبارت دیگر بیش از ۱۵۰۰ ساعت است که درهای ارتباط با جهان خارج بر روی عموم مردم ایران بسته شده است. نت بلاکس تاکید کرده خاموشی اینترنت در ایران در کنار پیامدهای حقوق بشری و اقتصادی بطور جدی کیفیت و روند آموزش در دانشگاهها و مدارس را مختل کرده است. به گفته نت بلاکس خاموشی اینترنت در ایران طولانی ترین دوره قطعی در جهان را رقم زده است.
آموزش مجازی ناکارآمد
خاموشی اینترنت درحالی اتفاق می افتد که بیش از دو ماه است دانشگاهها و مدارس ایران در تعطیلی بسربرده و به اصطلاح آموزش از طریق راه دور و بصورت مجازی صورت می گیرد. البته رژیم ادعا می کند که اینترنت داخلی در ایران برای رفع نیازهای تحصیلی بصورت آنلاین کافی است! ولی گزارشهای رسانه ای نشان می دهد که اینترنت داخلی زیر ساخت کافی نداشته و پاسخگوی نظام آموزشی و تحقیقات دانشگاهی نیست.
قطعی یا ناپایداری اینترنت عملاً باعث تعلیق آموزش شده است. بطوریکه گزارشها نشان می دهد که کلاسهای «شاد» و « اینترنت ملی» به دلیل قطعی مکرر، سرعت پایین، و عدم امکان تعاملات صوتی و تصویری عملاً بر گزار نمی شود. ساعت آموزش مفید بیش از ۶۰ درصد کاهش داشته و تخمین زده می شود که بیش از دو میلیون دانش آموز از چرخه آموزش خارج شده اند. در عین حال مهارت های پایه خواندن و نوشتن در سطح آموزش ابتدایی کارایی خود را از دست داده. سطح مهارت دانش آموزان بمراتب پایین تر از حد استاندارد هستند. این وضعیت در سطح آموزش عالی بمراتب وخیم گزارش شده، بطوریکه سه میلیون دانشجو و استاد از اختلال اینترنتی رنج برده و برای تحقیقات، نوشتن پایان نامه و یا همکاری با موسسات آموزشی به داده های علمی جهانی دسترسی ندارند.
البته نباید فراموش کرد این نتایج قطعی اینترنت مربوط کلان شهرها با زیرساخت های اینترنتی است. در شهرستان ها، مناطق روستایی و بچه های خانواده های کم درآمد حتی لپ تاب و تلفن لازم برای دسترسی به مواد آموزشی را ندارند. بدین ترتیب طبقه محروم جامعه کاملاً ازچرخه آموزش خارج شده اند. قطع اینترنت نه تنها باعث افت تحصیلی شده بلکه یک نابرابری آموزشی و اجتماعی را نیز به همراه داشته است.
اینترنت یا ابزار تهدید
قطع اینترنت، یک دو راهی انتخاب بین آموزش و یا حفظ ساختار دیکتاتوری مبتنی بر رویکرد امنیتی است. رژیم جمهوری اسلامی و درراس آن سپاه پاسداران امنیت را بر آموزش و شکوفایی دانش آموزان ترجیح داده است. جمهوری اسلامی بازگشایی مدارس، دانشگاهها و برقراری اینترنت را یک تهدید تلقی کرده و از آغاز اعتراضات می ترسد. بدین سان آموزش بجای آنکه چراغی برای روشن کردن آینده باشد، تبدیل به مبدانی برای ماشین سزکوب جمهوری اسلامی شده است.
محدود کردن و یا اختلال در دسترسی به اینترنت، قربانی کردن میلیونها دانش آموز و دانشجو و رها کردن آنها درفضای نا امیدی وآینده ای بدون افق روشن است. رژیمی که ادعای حمایت از مستضعفان جهان را دارد، ملت خود را به ورطه فقر مطلق کشانده. آزادی های فردی و اجتماعی را از آنها سلب کرده است. اکنون با قطع اینترنت مردم را از آموزش و اطلاع رسانی آزاد محروم کرده است. ادامه این روند به تشدید بحرانهای اقتصادی و اجتماعی منجر و در نهایت مردم را به تقابل به جمهوری اسلامی خواهد کشاند
