مذاکرات اسلام آباد می توانست نقطه آغازی برای تاسیس یک صلح پایدار در منطقه باشد. این مذاکرات که با وساطت پاکستان بین آمریکا و ایران جاری بود پس از بیست و یک ساعت مذاکره هیئت های طرفین بدون رسیدن به توافقی جامع پایان یافت. نمایندگان رژیم جمهوری اسلامی با تاکید بر روی عدم بازگشایی تنگه هرمز و عقب نشینی از برنامه هسته ای خود مانع رسیدن به توافق شدند.
چانه زنی برای بازگشایی تنگه هرمز
در این مذاکرات بار دیگر نمایندگان سپاه نیت اصلی خود را بمیان گذاشته و صراحتا با بازگشایی تنگه هرمز مخالفت کرده و بر روی برنامه هسته ای خود تاکید کردند. رژیم جمهوری اسلامی همواره از تنگه هرمز بعنوان اهرم امنیتی برای تهدید کشورهای منطقه و جهان استفاده کرده است. درمذاکرات اسلام آباد نیز صراحتا با بازگشایی تنگه مخالفت کرده و آن را به ابزار چانه زنی برای بقای خود تبدیل کرد. این موضع گیری در حالی صورت می گیرد که اقتصاد ایران تحت فشارهای شدید تورمی، بیکاری فزاینده، موج گسترده تعدیل کارگران، تعطیلی صنایع، عدم پرداخت بموقع حقوق کارمندان دست پنجه نرم کرده و در آستانه ورشکستگی است. فشارهای حاصل از رکود اقتصادی چنان بر روی دوش مردم سنگینی کرده که دیگر توان تحمل در خانواده ها نمانده است. این در حالی است که سپاه مردم را در میان مشکلات اقتصادی رها کرده در خیابانها طبل پیروزی خیالی می نوازد.
بار دیگر سپاه حفظ قدرت استبدادی و منافع خود را بر مردم ترجیح داد. سپاه نشان داد که مردم ایران جایگاهی در معادلات سیاسی آنها ندارد. آنها به دنبال حفظ امپراطوری عظیم خود هستند که طی چهل و اندی سال گذشته برای خود بنا کرده اند حتی به بهای گرسنگی مردم. اگر آنها جاه طلبی خود را کنار می گذاشتند و به فکر مردم بودند شروع یک صلح پایدارمی توانست حد اقل سرآغازی برای شکل گیری رفاه اجتماعی برای مردم ایران باشد.
سلاح هسته ای شاه کلیدی برای بقا
رژیم جمهوری اسلامی سالهاست دنیا را بازیچه خود قرار داده و اصرار برماهیت صلح آمیز بودن برنامه هسته ای خود کرده است. علیرغم ادعای رژیم، کارشناسان آن را یک برنامه سازمانیافته برای تولید سلاح هستهای قلمداد می کنند. اگر چنین برنامه ای و اقعا دارای ماهیت صلح آمیز است. باید پرسید. چرا یک کشور را به خاطر آن به پای نابودی می کشانند؟ برنامه هسته ای صلح آمیز نیاز به ساخت تونل های در اعماق زمین و غنی سازی اورانیوم با درجه بالا را ندارد. سباستگذاران رژیم رسیدن به بمب هسته ای را شاه کلیدی برای بقای خود بحساب می آورند. از اینرو مذاکرات اسلام آباد باردیگر نیت شوم سپاه پاسداران را برای جهانیان آشکار کرد.
در اسلام آباد جهان دو باره شاهد بود که سپاه پاسداران نه نماینده ملت ایران؛ بلکه یک نهاد خود محوراست که مثل اختاپوس همه امکانات نظامی، سیاسی و اقتصادی ایران زیر کنترل خود قرار داده است. سیاستگذاران سپاه نشان دادند که برای حفظ امپراطوری خود حاضرند هر فشاری را بر مردم تحمیل کنند. مذاکرات اسلام آباد شکست خورد، چون سپاه حاضربه پرداخت کوچکترین هزینه برای مردم نشد. تا زمانی که این ساختار تغییر نکند، ایران همچنان در بنبست باقی خواهد ماند و مردم عادی قربانی منافع شخصی یک گروه نظامی قدرتمند خواهند شد
